21 Şubat 2017 Salı
Öylesine Böylesine
Ne zaman kendimden emin olsam,ne zaman bir azim gelse bana hayat adeta frenliyor beni.Sonra bir köşede yalnızlığımla endişelenirken buluyorum kendimi.Neydim, ne oldum gibi sorular kemirip duruyor beynimi.Yapmadıklarım,yapamadıklarım yapışıyor yakama.Bir sorgulamadır sürüp gidiyor.Oysa çok değil daha yeni bulmuştum umudumu,iyi olabilir bir şeyler diye düşünüyordum,yapabilirimlerle dolduruyordum kafamı.Sonra ne oluyorsa oluyor hayat adeta intikam alırmışcasına gerçeğimi vuruyor yüzüme.Ne zaman hayal kursam hayatımla ilgili ,o şey asla istediğim gibi olmuyor.Deneyimle sabit bu dediğim.Sayısız hayal kurdum böyle hep de olmadı bir şekilde.Sadece ben değil çevremdeki insanlar bile katıldı bu hayal kırıklığı halkama.Onlar da taş koydu zaman zaman hayallerime.Belki de hayat seviyordu oyun oynamayı ben sadece kararlı,pes etmeyen bir rakip değildim onun için .Hala da değilim.23'ünde ,hedefleri olmayan,ne yapacağını bilmeyen ama bir şekilde yaşamaya devam eden .Halbuki yapmam gereken tek şey ortalama bir okuldan ortalama bir dereceyle mezun olup,ortalama bir iş bulup,ortalama bir evlilik yapıp hayatımı ortalama bir şekilde sürdürmek.Azı eksik,fazlası fazla.Azı yokluk,fazlası risk.Neden bir yere bildiğimiz ve güvenli bir yoldan gitmek varken,bambaşka bir yere bambaşka yollardan gitmeye çalışalım ki?Neden hata yapma şansımız olsun ki?Neden deneyelim ki?Neden hayatımızı sorgulayalım ki?Ne değişiyor,neyi değiştirebiliyoruz?En fazla masa başında bunları düşünürken öğle molasına çıkmamız gerektiğini fark ediyoruz,akşama ne yeriz o geliyor aklımıza.Elektrik faturasının son ödeme tarihi ne zamandı?S'nin düğününde çeyrek takmak gerekiyor .Peki çeyrek altın ne kadar olmuş?.....................
Kaydol:
Yorumlar (Atom)